Początki istnienia szkoły Vo-Quyen w Polsce, datuje się na rok 1979. Ośrodkiem stał się Bydgoszcz, gdzie grupa młodych ludzi pod wodzą Andrzeja Śliwy, zafascynowana sztukami walki rozpoczęła pierwsze treningi. Opierano je na nielicznych w tamtym okresie publikacjach i doświadczeniu, które prowadzący zdobył na treningach karate Doshinkan. Rok później, przypadkowo poznano mistrza La Duc Trung'a, który doceniając zaangażowanie ćwiczących za ich namową zgodził się prowadzić treningi. Do ówczesnej grupy, oprócz wymienionego Andrzeja Śliwy, należeli także m.in. Zenon Górny, Marek i Bogdan Przybył, Janusz i Mirek Łanoch. Pierwsze regularne treningi rozpoczęły się we wrześniu 1980r. Wtedy też dołączyli się inni miłośnicy dalekowschodnich sztuk walki m.in. Tomasz Kędzierski, Jerzy Mianowicz, Marek Miąskowski, Jacek Budziszewski, Dariusz Grzęda, Mariusz Rędowicz, Janusz Szewczyk, Andrzej Wjtyna, Tomasz Buczkowski, Marek Chamera i Piotr Miszewski. Treningi prowadzone przez mistrza La Duc Trung'a lub też jego asystenta, którym został Andrzej Śliwa, wkrótce zaowocowały znacznym postępem technicznym co było dodatkowym bodźcem do rozszerzenia kontaktów poza salę gimnastyczną. Tradycją stały się wspólne wyjazdy w okresie wakacji. Dwa lata później nawiązano kontakt z najstarszą polską szkołą kung-fu - Pszczyńską Szkołą Walki. Zaowocowało to wspólnymi obozami letnimi w latach 1982-84 oraz w roku 1987, a także zorganizowaniem w roku 1986 w Bydgoszczy, Festiwalu Dalekowschodnich Sztuk Walki na którym bydgoski ośrodek zajął 2 miejsce.
Od 1982 roku za zgodą Mistrza, została utworzona pierwsza grupa początkująca, prowadzona przez Andrzeja Śliwę i jego asystenta Piotra Miszewskiego. Stało się to początkiem regularnego procesu kształcenia młodzieży, która rozpoczęła propagowanie stylu Vo-Quyen przez pokazy. Do wyróżniających się prócz już wymienionych należeli: bracia Bogdan i Radosław Szewczuk, Jarosław Kobusiński, Jerzy Dudkiewicz. Swoistą nobilitacją stał się udział w pokazie dla przedstawicieli Ambasady Wietnamskiej w 1988 roku we Wrocławiu.
W roku 1987, po 7 latach treningów u mistrza, zostają nadane pierwsze stopnie uczniowskie. W roku 1989 w Wietnamie, mistrzowi La Duc Trung zostaje nadany najwyższy stopień techniczny 5 dang. Po tym fakcie przeprowadził on egzamin, na którym uczniowie: Andrzej Śliwa, Piotr Miszewski, Andrzej Wojtyna, Janusz Szewczyk, Iwona Buczkowska i Zenon Górny uzyskali stopnie instruktorskie 1 dang.
W tym samym roku, do szkoły Vo-Quyen dołącza się grupa ćwiczących z Pucka, pod nadzorem technicznym Phan Thanh Hunga.
W 1990 roku Mistrz La Duc Trung wraz z Jarosławem Kobusińskim i Bogdanem Szewczukiem, zademonstrowali swe umiejętności w międzynarodowym seminarium wietnamskich sztuk walki w Paryżu.
Pierwsza połowa lat dziewięćdziesiątych była nacechowana kryzysem wewnętrznym szkoły wynikającym z likwidacją wielu grup treningowych. Ważną rolę w tym okresie odegrał Lech Świątek, który okazał się spoiwem łączącym wszystkich tych, którzy pozostali w ramach szkoły. Stał się również motorem zmian w strukturze szkoły. Owocem jego działań, było powstanie grupy zajmującej się odbudową sekcji i doskonaleniem dydaktyki szkoły. Obecnie zaszczyt propagowania wietnamskiej sztuki walki Vo-Quyen przeszedł głównie na prowadzących oddziały szkoły: Jarosława Kobusińskiego (Żnin), Marka Wełpa (Puck),Janusza Szewczyka (Bydgoszcz) Iwona Buczkowska (Tai-Chi), także innych trenujących: Jacka Kościelskiego, Piotra Engelgardta, Krzysztofa Michalaka,. Wszystkie wymienione działania byłyby bezowocne gdyby nie wysiłki i przychylny stosunek Mistrza do prób stworzenia silnej i dobrze funkcjonującej szkoły walki. |
